bi de,

benim berlin'de okulumun semti "Mitte". ben aylardir soranlara iste okul mittede tam merkezindeymis berlinin diyip duruyodum. sonra gecen ay goethe'de almanca kursuna basladim a1.1 en en baslangictan. hoca ilk ders sinifi yuvarlak sekline soktu sandalyelerle, ortaya bi top koydu ve tahtaya 

in der mitte

yazdi. Mitte almancada orta demekmis ya la.

evde bi odaya girip o odaya neden girdigini unutup ayakta mal mal etrafa bakindiktan sonra hatirlayamayip neyse diye hayatina devam etmekten daha aci, birinin facebook profiline girip neye bakacagini unutup neyse diye stalklayip cikmak.

bazen bedenen uzaklasmak ruhen yakinlastirir. bedenen yakinlik bi boka yaramadigina gore ben de zaten gidicem az kaldi.

ulkecokacayipbiyer

bugun Gezi Parki'nda bir bankta oturmus kitap okuyordum. yanima bir adam oturdu, orta halli giyimli,  yaninda yeni gorunumlu bir bavul. birkac dakika sonra telefonunu cikardi konusmaya basladi ama hic kulak misafiri olmuyordum, kitabima dalmistim ki bir baktim adam bana "Afedersiniz??" deyip dikkatimi cekmeye calisiyor. "Efendim?" dedim, "Pardon bu parkin adi ne, ne parki burasi?" dedi. ve maalesef cok ciddiydi.