hep benle kal. zamanın varsa.

şimdi ölmek istemem, daha hiç gülmeden. çobanyıldızı. biraz daha.

kavak yellerinin sonunda çaldı, öss yüzünden son 4 bölümünü izleyemediğim dizimin.
koşa koşa vuze'u açtım, çobanyıldızı yazdım, no results found, insanlık halleri yazdım, 7-8 tane döküldü bütün albüm. tıkladım. İnmeye başladı.
Bas dersine başladığımdan beri, yani son 1 haftadır, tarzım olmayan her şeyi indiriyorum galactica çalıyor diye, whitesnake,deep purple, led zeppelin.. ve seviyorum. Önce best oflarını sonra beğendiğim parçaların olduğu albümleri, bazılarının komple discographylierini.
İçim dayanmadı teomanınkini indirmeye. iptal ettim.
Bir şebnem, bir teoman. suçlu oldum, hırsızlık yaptım, öyle geldi.
diğerlerinin suçu ne. benim tarafımdan koyuna alınmak istenmemeleri mi. bilmiyorum.
indiremedim. iyi mi, kötü mü, bilmiyorum.

çok sevdiğim biri, bana zamanında "fenerbahçe senin için ne yaptı ki odanı sarı laciverte boyadın" demişti. haklıydı.
ama sevmenin bir açıklaması, bir özürü yok ki.

onlar benim için ne yaptı? ben kalbimi boyadım..

uuğuu.

Elime geçen her şeyi savururken buldum kendimi. 10. sınıf edebiyat defterimi, lisenin başından beri tuttuğum tarih notlarımı, 9. sınıf dosyamı, 11. sınıf kimya defterimi. Hepsi “çöp” kısmındaydı masamın. Ve evet masamın çöp diye bir kısmı olur ben temizlik yaparken.
Bir an, sadece bir an, onları kızımın elinde düşledim. Yada aslında o kız bendim ve annemin lise ders notlarını tutuyordum. Farklı bir düş, anılarla güçlü bir bağ. Dipol-dipol.
Kimyayı ayırdım, yatağımın üstüne bıraktım. Diğer bütün anıları kaldırıp attım.
Değerli olması için az olmalı. Değer veren; bir kağıdı, belki de bir harfi öpüp koklamalı.

Geçip giden zamanları bir yerlerde bulsam. Sonra üzülsem, üzüldüğüme üzülsem. Gözyaşıma dalıp dalıp seni hatırlarım. Gittin şimdi sen. Yoksun yanımda. Bir şey istemem. Neye yarar hatıralar.

Çöpkafa’ya selam ederim uzak diyarlardan.
Hoşbuldum.