tam yatmak uzereyken facetime'dan bir amerikan numarasinin aramasi, "allah kahretsin yarinki mulakatin saatini yanlis hesapladim" diye dusunup acmak, baglanilamamasi, kapatip tekrar aramak, acilmamasi, google'dan numarayi sorgulamak, o bolgede hicbir okula basvurmamis olmak, kan basincinin tavan yapmasi, numaranin tekrar aramasi, acinca amerika'ya yeni tasinmis dolayisiyla numarasi kayitli olmayan kuzenle karsilasmak.

te allam gece gece. neyse iyi oldu konusmuyoduk bayadir. daha da guzeli o da acinca beni gorup sasirdi. pocket dial yapmis beni ya.

bazen twitter'a gunluk dertlerimden yakinmak icin giriyorum ama bi bakiyorum her yer toplumsal problem. aman benimki de dert mi diip gunluk dertlerime geri donuyorum.

yani diyecegim oydu ki Alman klavyelerinde z ve y nin yerleri ters ve gun icinde ona alisip eve laptopuma gelince cok sikinti yasiyorum sonra evde ona alisip laba gidince oyle iste ya neyse.

eski evimizde ust katta kopekli bir aile yasiyordu. hayvancagiz butun gun yalniz kalirdi evde ve araliklarla ic ceke ceke aglardi her gun. ben de daha cok kucuktum ve senelerce o bebise cok uzuldum. az once, 1 haftalik Istanbul tatilimden Berlin'deki evime geleli 3-4 saat olmusken yere yatmis agliyordum ve "komsulara gitmese bari" diye dusundum. sesim ayni o zavalli cocker spaniel gibi gidiyor olmaliydi. hemen sustum.