eski evimizde ust katta kopekli bir aile yasiyordu. hayvancagiz butun gun yalniz kalirdi evde ve araliklarla ic ceke ceke aglardi her gun. ben de daha cok kucuktum ve senelerce o bebise cok uzuldum. az once, 1 haftalik Istanbul tatilimden Berlin'deki evime geleli 3-4 saat olmusken yere yatmis agliyordum ve "komsulara gitmese bari" diye dusundum. sesim ayni o zavalli cocker spaniel gibi gidiyor olmaliydi. hemen sustum.