ya bunu dile getirmemek icin aylardir kivraniyorum ama:
pardon bok mu var da 20 yasinda evlenmeye basliyosunuz?
23 yasinda ben, "birak evlenmeyi, bence dugune gidip ceyrek altin takmak icin bile cok gencim."
29 Haziran 2014 Pazar
9 Haziran 2014 Pazartesi
alakasiz
Merhaba.
-Ben Berlin'e geldigimde yasadigim her seyden tiksiniyordum, havanin erken kararmasindan, soguktan, kimsenin Ingilizce konusmamasindan, derslerin zorlugundan, evin 4. katta olmasindan ve asansor olmamasindan... Meger aslinda butun isyanim ilk lab rotasyonumdaki orospu cocugu supervizorumeymis a dostlar. Adam bana her bagirdiginda ben hayatimdan tiksiniyordum, labdaki kimse benimle konusmazken, yapayalniz gecmis yuzyildan kalma tekniklerle deneylerimi yapmaya calisirken Berlin'den de bilimden de soguyordum. Gectigimiz pazartesi yeni labima basladim. Herkes pozitif, hocam espriler yapip guluyor, labdakiler hep ingilizce konusup oglen yemeklerini beraber yiyor, Turkce dedikodu yapacagim ogrenciler bile var, asiri mutluyum derken Cuma gunu departman ogrenci sunumu oldu ve sunumu yapacaklardan biri bizim labdan Amerika'li bir cocuktu. Kendisiyle munasebetim "merhaba-merhaba" dan bir adim oteye gitmemisti, 20 kisilik lab. Cuma sunumuna gittik toplucana, 200 kisi kadar vardi, sunumunu yapti, son slide'da tum labin kadrosunu yazmisti, ve ben de vardim. Eski labinda 3. ayin sonunda zar zor kahve icmeye mutfaga cagirilacak(onda da almanca konusuyolardi zaten) kadar kendini kabul ettirmis benim, 5. gunde, cocuk o kadar sunum stresi sirasinda, merhaba'da daha fazla bir muhabbet etmedigi yeni gelen rotasyon kizinin ismini eklemeyi unutmamisti. Gozlerim doldu. Sunum sonunda cocuga cok gulumsedim herkes tebrik ederken, tebrik etmeye utandim, sadece cok gulumsedim. Hos geldim.
-Bu biraz eskinin konusu fakat kaynamasina icim elvermedi: Soma katliamindan sonra bahar aylari olmasi sebebiyle de olacak epey etkinlik vardi ve neredeyse 3 haftalik surecte olan her sey ertelendi/iptal edildi. Ulusal yas cercevesinde cok mantikli bir eylem tabii ki icilecek/eglenilecek etkinliklerin iptali, olenlere saygi/yakinlarina anlayis acisindan; fakat benim bir problemim var bu konuyla ilgili. Ornek olarak olaydan yaklasik 2 hafta sonra Reina bir parti duzenledi ve tum geliri Soma'ya bagislayacagini acikladi, bunun uzerine twitter'da adamlarin bi analarina kufredilmedigi kaldi. Elbette hepimiz cok uzgunuz/kizginiz/daha oha ne yapacaklar diye korkuyoruz ama hayatimiza da devam ediyoruz insan yapisi geregi. Babamiz bile vefat ettiginde 1-2 hafta sonra eski yasamimiza kaldigimiz yerden devam ediyoruz icimizdeki boslukla. Bizden uzaktaki insanlarin katliamina da tabii ki cok buyuk tepki gosteriyoruz ama hepimiz pazartesi olunca yine ise/okula gidecegiz iste. Adamlar kalkiyor ve gecenin tum hasilatini (Reina'nin gecelik geliri muhtemelen herhangi toplanacak bir yardim kampanyasinin fersah fersah ustundedir) Soma'da babasini/abisini/esini kaybetmis insanlara yollayacaklarini soyluyor, sen onu igrenclikle, beyinsizlikle, terbiyesizlikle sucluyorsun. Reina boyle bir katki yapmasa da acacak o kapilari, daha bile az insan girecek iceri ve icecek o shotlari, senin haberin bile olmayacak aslinda. Ayni sekilde, universitemin bahar senligi de eylul ayina ertlendi. Cok yakindan olmasa da biliyorum nasil bir emekle, nasil bir ozveriyle hazirlanildigini o 2 kucucuk gune. Kac kisi derslerinden/ozel hayatlarindan kisti bu organizasyonu yapabilmek icin. Tabii ki insan hayatindan onemli degil, ama atiyorum, bilet fiyatlarina 10 tl zam yap, o 10 liranin Soma'ya gidecegini soyle, bir de yardim masasi kur isteyen daha bile fazla yardim yapsin, yine ortalama bir yardim kampanyasinin uzerinde bir miktar elde edersin, git gotur yardimi gercekten yaptigini da kanitla. Belki de ben insan degilim ne bileyim. Cok daha mantikli bunlar bence.
-Ben Berlin'e geldigimde yasadigim her seyden tiksiniyordum, havanin erken kararmasindan, soguktan, kimsenin Ingilizce konusmamasindan, derslerin zorlugundan, evin 4. katta olmasindan ve asansor olmamasindan... Meger aslinda butun isyanim ilk lab rotasyonumdaki orospu cocugu supervizorumeymis a dostlar. Adam bana her bagirdiginda ben hayatimdan tiksiniyordum, labdaki kimse benimle konusmazken, yapayalniz gecmis yuzyildan kalma tekniklerle deneylerimi yapmaya calisirken Berlin'den de bilimden de soguyordum. Gectigimiz pazartesi yeni labima basladim. Herkes pozitif, hocam espriler yapip guluyor, labdakiler hep ingilizce konusup oglen yemeklerini beraber yiyor, Turkce dedikodu yapacagim ogrenciler bile var, asiri mutluyum derken Cuma gunu departman ogrenci sunumu oldu ve sunumu yapacaklardan biri bizim labdan Amerika'li bir cocuktu. Kendisiyle munasebetim "merhaba-merhaba" dan bir adim oteye gitmemisti, 20 kisilik lab. Cuma sunumuna gittik toplucana, 200 kisi kadar vardi, sunumunu yapti, son slide'da tum labin kadrosunu yazmisti, ve ben de vardim. Eski labinda 3. ayin sonunda zar zor kahve icmeye mutfaga cagirilacak(onda da almanca konusuyolardi zaten) kadar kendini kabul ettirmis benim, 5. gunde, cocuk o kadar sunum stresi sirasinda, merhaba'da daha fazla bir muhabbet etmedigi yeni gelen rotasyon kizinin ismini eklemeyi unutmamisti. Gozlerim doldu. Sunum sonunda cocuga cok gulumsedim herkes tebrik ederken, tebrik etmeye utandim, sadece cok gulumsedim. Hos geldim.
-Bu biraz eskinin konusu fakat kaynamasina icim elvermedi: Soma katliamindan sonra bahar aylari olmasi sebebiyle de olacak epey etkinlik vardi ve neredeyse 3 haftalik surecte olan her sey ertelendi/iptal edildi. Ulusal yas cercevesinde cok mantikli bir eylem tabii ki icilecek/eglenilecek etkinliklerin iptali, olenlere saygi/yakinlarina anlayis acisindan; fakat benim bir problemim var bu konuyla ilgili. Ornek olarak olaydan yaklasik 2 hafta sonra Reina bir parti duzenledi ve tum geliri Soma'ya bagislayacagini acikladi, bunun uzerine twitter'da adamlarin bi analarina kufredilmedigi kaldi. Elbette hepimiz cok uzgunuz/kizginiz/daha oha ne yapacaklar diye korkuyoruz ama hayatimiza da devam ediyoruz insan yapisi geregi. Babamiz bile vefat ettiginde 1-2 hafta sonra eski yasamimiza kaldigimiz yerden devam ediyoruz icimizdeki boslukla. Bizden uzaktaki insanlarin katliamina da tabii ki cok buyuk tepki gosteriyoruz ama hepimiz pazartesi olunca yine ise/okula gidecegiz iste. Adamlar kalkiyor ve gecenin tum hasilatini (Reina'nin gecelik geliri muhtemelen herhangi toplanacak bir yardim kampanyasinin fersah fersah ustundedir) Soma'da babasini/abisini/esini kaybetmis insanlara yollayacaklarini soyluyor, sen onu igrenclikle, beyinsizlikle, terbiyesizlikle sucluyorsun. Reina boyle bir katki yapmasa da acacak o kapilari, daha bile az insan girecek iceri ve icecek o shotlari, senin haberin bile olmayacak aslinda. Ayni sekilde, universitemin bahar senligi de eylul ayina ertlendi. Cok yakindan olmasa da biliyorum nasil bir emekle, nasil bir ozveriyle hazirlanildigini o 2 kucucuk gune. Kac kisi derslerinden/ozel hayatlarindan kisti bu organizasyonu yapabilmek icin. Tabii ki insan hayatindan onemli degil, ama atiyorum, bilet fiyatlarina 10 tl zam yap, o 10 liranin Soma'ya gidecegini soyle, bir de yardim masasi kur isteyen daha bile fazla yardim yapsin, yine ortalama bir yardim kampanyasinin uzerinde bir miktar elde edersin, git gotur yardimi gercekten yaptigini da kanitla. Belki de ben insan degilim ne bileyim. Cok daha mantikli bunlar bence.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)