18 Ocak 2010 Pazartesi

kayıt

ağladığımızda dışarı akan gözyaşı kadar içeri yemek borusuna da aynı miktarda tuzlu su salınıyor bence.
her ağladığımda neden midemin bulandığını başka bir şekilde açıklayamıyorum henüz.

hiçbir şey yaşamak istemediğim zaman mütemadiyen uyuduğum günlere dönüyorum sanırım, lise3 te bir süre, gün içinde uyanık kaldığım zaman dilimi okulda olduğum zaman dilimine eşitti. o günlere dönmek istemiyorum hiç.

bari son finalim de bitsin.

2 yorum:

Unknown dedi ki...

sakin ol dostum, hayat güzel..

Weirdo dedi ki...

senin dert arkadaşın yok sanırım...