saat sabah 10 civarı, hayatımda ilk defa direksiyon başında birinci köprüden karşıya geçiyordum. yanımda 2 blog önce sağını solunu karıştıran amca vardı, ondan öğreniyorum. okula (orhanlı) gidip gelmişim stresimi az buçuk atmışım sabahın köründe, tam köprünün ortasındayken amca sağ işaret parmağıyla köprünün yanındaki korkulukları işaret edip,
-burada benim geçen sene yiğenim intihar etti.
dedi, gayet sakin bir ses tonuyla. aklıma başınız sağolsun cümleciği gelmedi, ısrarla istedim beynimden ama vermedi. tam geldi, aynı anda şu iki cümle yankılandı arabada,
-aaggrhh başınız sağolsun.
-hala da bulamadılar cesedi.
sonra gel de akıl sağlığın yerinde olsun...
alttaki cümleyi de birinin facebookunda gördüm çalmazsam biyerim şişerdi muhtemelen, hiç sevmem böyle ayetleri, "duanla mı yaşadım ki bedduanla öleyim" falan geliyo çünkü aklıma onları duydukça, ama bu böyle twitterlık şirin bir şey beğendim bayağı güzel tespit:
çok beklediğiniz şey tam da siz onu beklediğinizi unuttuğunuzda gerçekleşir. bu, hayatın size "sen bakarken soyunamıyorum" deme şeklidir.
bir de,
bugün yurttan çıkış yapmak için doldurduğum kağıtta "oda tel no: ......" diye bir satır vardı, allah allah dedim niye istiyolar ki çıkıyorum odadan oradan ulaşamazlar ki bana artık..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder