Yillar once yazip (20.08.10) taslaklara kaydedip birakmisim oyle. cok hosuma gitti paylasiyorum simdi. Bu gunlerin konusu zaten hep nostalji.
bugün çok sevdiğim bir şeyi çok sevdiğim iki insanla yaptım.
öncelikle güne, bindiğim taksicinin şebnem ferah'ı tanımasıyla başladım. boğaziçine gideceğimi öğrenen amca,
t: huu konser kokusu alıyorum kimin?
b: şebnem ferah.
t: ah şebocuumun mu? kaçta konser?
b: 10.30
t: tüh bak daha gelmemiştir gelmiş olsaydı kulise sokar imza alırdım sana, çok taşıdım ben onu.
b: hıhı.
t: gitarcısı ve menajeri ayça da senin bindiğin yerde oturuyodu biliyo musun?
b: (içses: ohannes. gitarcı değil basçı, artık menajeri değil, ismi de ayça değil ama olsun yine de ohannes.) ehi evet hocam benim o.
t: onu da kanald'ye taşıdım çok.
b: (içses: adam doğru söylüyor, bkz: beyler adam haklı.) aa evet zaga'da çalıyodu.
t: sen de her şeyi biliyosun kehkeh.
b: (içses: lan benim bilmem normal asıl sen her şeyi biliyosun.) ehi.
boğaziçinde deli dana gibi dolaştım bir süre, sahneyi bulamayıp çimlere çöktükten 5 dakika sonra turgut aradı,
t: alo burcu nerdesin?
b: ya beele çimler var apartmanlarin ortasinda.
t: ahah lan meydan orası biz ders yapıyoruz o apartmanlarda!
6 dakika sonra telefonum çaldı açtım.
t: efendim?
kitlendim bu noktada, hayır arayan o, soran o. arkadaşım sen aradın sen anlatıcan ben dinlicem?!
şebnem ferah konserleriyle ilgili engin bilgilerimi paylaştıktan 10 dakika sonra,
t: şimdi "hoşgeldiniz" mi çalıcak?
b: MERHABA!!
biterken,
t: "hoşçakalın" mı şimdi?
b: hoşçakal..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder