16 Ağustos 2010 Pazartesi

sis

anlatacağım olay gerçek, tüm özellikler aslında başka bir şeyken başka bir şey olarak değiştirilip kullanılan özelliklerdir.

bundan 3 ay önce, farklı bir şehirde, bir şekilde tanımadığım bir kadın okulumu ve okulumun müzik kulübünde olduğumu öğrendi. okul hakkında genel bir bilgi aldıktan sonra şöyle devam etti,
"benim kızım da seninle aynı okulda, ismi selen ay, aslen van'lı, ama biz onunla 2 yıldır görüşmüyoruz, şimdi ikinci sınıfta ekonomi okuyor olmalı, tanıyor musun? Saksafon dersi alıyormuş öyle duydum, odasında çalacak değil ya devam etseydi müzik kulübünden tanırdın değil mi? dersleri nasılmış okula devam ediyor mu, numaranı alsam ben senin, öğrensen falan, olur mu? nasıl denir bilemedim başka türlü, çok merak ediyorum ama hiçbir haber alamıyorum."

hikaye gibi dinledim o gün. hiç etkilenmedim. "salak kadın, aslında zavallı" dedim, kızın ismini hayatımda bir daha duymayacağıma emindim, 3500 kişilik okul. yine de kaldı aklımda, diğer tüm özellikleriyle.

1 ay önce, "aa şöyle bir kız vardı" deyip okulun gayriresmi web sitesinden kızın ismini aradım. yapılan yorumlardan insan ve toplum dersinden tanıdığım bir arkadaşım olan merve ile yakın arkadaş olduklarını gördüm. "evet 2. sınıftaymış, ama ekonomi değil işletme okuyormuş" diye düşünüp sayfayı kapadım.

geçen gün insan ve toplum dersinden tanıdığım merve beni facebook'una eklemiş. onu eklemişken sualtı sporları kulübünden de tanıdığım, merve'nin oda arkadaşı olan selen'i de ekleyeyim dedim, soyadını bilmediğimi farkedip merve'nin arkadaşlarından "selen" olarak aradım, sonuç çıkmadı. onun yerine tüylerim ürperdi, yüksek sesle "hassiktir" dedim.

soyadını bilmediğim, bir dönem her hafta en az 1 kere birlikte sualtı sporları kulübü için buluştuğum ve çok iyi anlaştığım, konuşmalarımızın birinde saksafon dersi aldığını ama beceremediğini bana söylemiş, sualtı sporlarına van'da başladığını bildiğim (burası tutmadı ama idare edin), merve'nin arkadaşı ikinci sınıfta işletme okuyan selen... annesi benimle konuşurken bile çok iyi tanıyormuşum aslında...

farkettikten sonraki yarım saat kabus gibiydi. sanki üzerimde bir yük varmış, hiç istemeden, kandırılarak bir sorumluluk almışım gibi hissettim. karar veremiyorum da, aldım mı almadım mı. benim numaram kadında var, her an arayabilir, onun dışında kızın da annesinin uluorta kızını sorduğunu bilmesine ihtiyacı var. ama başa dönersek numaram da kadında var. henüz oturup ciddi olarak düşünmedim ne yapmam gerektiğini veya gerekmediğini ama sosyal konularda korkunç bir insanım ve farklı düşüncelere fikirlere çok açığım bu konuda. kıza söylemeli miyim, annesi yarın ararsa tanımıyormuş gibi mi davranmalıyım yoksa içini mi rahatlatmalıyım düşündükçe elim ayağım titriyor. yorum veya mail olarak dönmek isterseniz sizi sevebilirim.

3 yorum:

Cemre dedi ki...

en baştan keşke numaranı vermeseymişsin ama öte yandan insan o anda mallıyor, anlayabildim nası bi psikolojiyle verdiğini. kadın ararsa yanlış numara gibi davran bence, yaşıtın ve okuldaşın bir kız sonuçta. aynısının sana yapıldığını bi düşünsene.

farukileri dedi ki...

Bence direk olarak ver bilgiyi,o dönemde hatırlamadığını falan felan gevele bişi yap,ama önce kızla bi konuş,hatta konuşma sırasında alınmayacağını anladığın anda annesinin bu dediğini yumurtla gitsin...

triplus dedi ki...

bence kıza söyle direkt o karar versin napıcagını, annesi sen söylemeden önce ararsa kıza söyleyene kadar acmamaya calıs...