bir şeyi önce çok istemek sonra hiç istememek sonra eh aslında olabilir demek son olarak da hiç hiç istememek yordu beni. sanırım etrafımdakileri de.
eskiden bu blog- aslen bundan öncesi daha güzeldi sanki, çocukluğumu seviyorum- sadece benim gelip kimsenin okumadığını bilerek abuk subuk şeyler yazdığım bir sayfaydı, o kadar ki sadece ben okuyordum kendi yazdıklarımı, ama iyi ki yazmışım diyeceğimi biliyordum bir gün. tanrıya inanmıyorum ama bir güç var.
kendime tatilde yapmam gerekenler isimli bir liste yaptım ve listeyi ceren'e gösterdiğimde ne olduğunu anladığı anla kafasını geri çevirmesi arasındaki zaman dilimi birkaç mikrosaniye oldu.
kafam karışık, emin olduğum sadece bir şey var.
ve üşümüyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder