14 Mart 2010 Pazar

tatarcık

bilmiyorum,
belki de benim artık eskisi gibi sinirli bir insan olmamam, yeterince çok sinirlenmiş olmamdan kaynaklanıyordur. yani o kadar çok tahammül edemediğim şey görmüşüm ki, şimdi o şeyleri tekrar gördüğümde yadırgamıyorum, "olur öle ya" deyip hayatıma kaldığım yerden devam ediyorum.
yani artık bir insanın yaptığı bir şey çok ender sinirlendirebilir beni, gerçekten, örneğin bi adam yolun ortasında durdukyere küfretmeye başlasa bana, muhtemelen daha az şaşırırım bir hemstır'ın elimi yalamaya çalışmasından.
bu yüzden ikeadanalınmışkırmızıçamaşırsepeti, bana sadece "abi salakkızınteki işte hadi gidip bırakalım yerine, ben alırım size bi tane" dedirtti. haksızlığa gözyumabilecek bir yapım olduğundan değil, kendi seviyemde görmediklerimle savaşmak için çok yorgun olduğumdan. benden üstün gördüğüm insanlar da bu kategoride, aman yanlışlık olmasın.

2 yorum:

murat mustafa dedi ki...

"ikeadanalınmışkırmızıçamaşırsepeti"nin gerçekten değişik bir psikolojisi, bir felsefesi var (bkz. ali desidero)

Unknown dedi ki...

ben alcaktım ya hem de pahalı olandan :)