akılda kalanlar

-nee? A1 nerede bilmiyor musun?!
-öö. dur daha 3 hafta olmadı geleli..
-ama A1 yani, A1!!

-sen niye konuşmuyosun ki.

-dünyanın en harika tasarımı bu!

-biz dün kaçta yattık?
-oturduk diyecektin heralde?

-lan sen burda yattın bi uyandım gitmişin..

-okula bak bir gördüğünü bir daha göremezsin, bizde herkes birbirini tanıyor.
-demeyin öyle şeyler. kimseyi tanımıyorum ben!
-ben de ilk dönem odamda oturmuştum ki.
-teşekkür ederim!

-çatalla sevişmeseydin keşke.
-yok ben kötü verdim.
-evet o kötü verdi.

-sen onu yememişsin ki.

-bir insanın höşmelim yememesi için çok geçerli bir sebebi olması lazım, ne bileyim "ağzım yok" falan gibi.
-hmgmhhmmg
-yada işte midem yok yediklerim boşluğa düşüyor da olabilir.

-bence seninki pşkolşik.
-ehuhe nejik?

-durun önce ters çevirelim.
-teşekkür ederim!!

-sandviç isteyip ekmeğini yemedi..
-bana bak!

-sen gelme benim odama bir daha. sen gel!
-oha ?!

-abi bizim masa en güzeli, solist burada, günün adamı burada, ııgh sen burdasın, sen burdasın, ben de varım ohooo
-şu son 3ü olmadı biliyosun dimi.

-kim getirtmişti bana bu tabu'yu?

-titriyosun abi!

-köfte var dedim kalktı geldi.
-ahah hiç de bile çişim gelmişti de kalktım.

-sen de bütün gün sıkıldın en sonunda iyi coştun..
-bunu görmemen gerekiyodu!

<<>><<>><<>>

ben çok sahneye çıktım, seda ablam sağolsun, belki de bu yüzden hayatımda hakkı ödenemeyecek insanlardan biridir, beni buldu çıkardı, baleyle üstü örtülmeye çalışılmış bütün bende olanı aldı sahneye koydu diye.
sahneleri çok severim ben. kulisini, kostümünü, şimdiye kadar patiğini, eteğini, pointini, bundan sonra biraz daha gitarını, nota sehpasını, tuner'ını...
sahneye çıkmadan da sahneye çıkmış kadar eğlenilebiliyormuş meğer. hem de çoğunluğuyla dün tanışılmış insanlar sahnedeyken. elde telsizle deliler gibi dansedilebiliniyormuş. sahnedekilerle gözgöze gelinip aşırı mutlu olunabiliyormuş.
bir şu son "akılda kalan" üzdü beni koskocaman izmir yolculuğunda. olmuyor, gösteremiyorum sevincimi. bütün gün o kadar eğlendim ki, tarifi yok, ama sadece gerçekten koparken mutluymuşum, öyle görünmüşüm. halbuki kordon'da, battaniyenin altında daha mutluydum sanki.
ama olsun, olsun, her şeye, değer.
hem nasıl diyordunuz siz..

viva la müzikus