17 Ekim 2010 Pazar

white russian

ben böyle "kimse beni sevmiyor kimse benimle ilgilenmiyor burayı bile kimse okumuyor kimsenin umrunda değilim" falan derken dün gece ansızın öğrendim ki millet arkamdan aslında neler diyomuş da ben bilmiyomuşum. yani arkamdan konuşulması sevildiğimi elbette göstermez hatta tersini kanıtlar ama birilerine dokunmuş olmak hiç de fena bir şey değil, üstellik yaptığım hiçbir şeyden pişman değilken.
hayır benim kimsenin bilmediğini düşündüğüm şeyleri onyüzbinmilyon insanın bilip bir de konuşması korkutmadı değil ama asıl olay bence benim açımdan olay niteliği bile taşımayan şeylerin herkes tarafından konuşulmaya layık bulunması.

bu da böyle bir yazı.

2 yorum:

a. dedi ki...

hö? yazıdan pek bişey anlamadım da şunu deme artık!! :D "kimse beni sevmiyor kimse benimle ilgilenmiyor burayı bile kimse okumuyor kimsenin umrunda değilim"

yılın sazanı seçecekler beni bir daha dersen :D

buяcu dedi ki...

eheh peki :)
anlaşılcak bişi yok ya arada saçmalıyorum